Jania i Iwo. Opowieść o przyjaźni

Czy nasze dzieci nie chciałyby właśnie takiego dzieciństwa?

Jania i Iwo od zawsze są sąsiadami i od zawsze się przyjaźnią. To zawsze trwa już 6-7 lat… czyli całe życie. Odwiedzają się, przechodząc do siebie po „wspólnym drzewie”, rozmawiają o wszystkim, co ważne i mniej nieważne, sprawiają sobie niespodzianki i troszczą się o siebie nawzajem. Wspierają się w chorobie, a zostawiona na parapecie szarlotka bywa najszczerszym wyrazem przyjaźni. A tym bardziej marzenie Jani… by przyjacielowi żyło się lżej, by nie miał już powodów do smutku.

Dorosła Jania wspomina tę przyjaźń po wielu latach. I z perspektywy czasu jest wdzięczna za wszystko, co się wówczas wydarzyło. Za każdy przyjazny gest. Każdy list. Każdą rozmowę. Za to, jaki był wtedy ich świat. I za to, kim się stała.

A przecież tak wiele straciła, gdy spełniło się jej marzenie, by Iwo był szczęśliwy – czyli by wreszcie mógł mieszkać z tatą, mamą i siostrzyczką, a nie wciąż czekać na powrót taty…

Odtąd Iwo był już daleko, nie tuż obok, po sąsiedzku… A na odległość bardzo trudno być blisko, szczególnie w tym wieku.

Trudno piękniej oddać to, co najważniejsze w przyjaźni. A zarazem uświadomić małym – i przypomnieć dorosłym – czytelnikom, że prawdziwi przyjaciele, nawet gdy ich drogi się rozejdą: „Są. I jest też to, kim, dzięki nim, staliśmy się my”.

Dla dorosłych będzie to piękna podróż sentymentalna – do spokojniejszego świata czarno-białych ilustracji z ich książek dla dzieci, do których tak pięknie nawiązała Patrycja Pawlik. Ten świat był mniej krzykliwy, mniej pośpieszny, mniej nachalny. A dzieci cieszyły małe – wielkie – rzeczy…

Uwaga! Pod żadnym pozorem, czytając tę książkę swoim przedszkolakom, nie omińcie Wstępu. Tyle w nim ważnych, prosto i pięknie wyrażonych myśli o dzieciństwie, że z pewnością sprowokują ciekawą rozmowę – także o ważnych słowach Janusza Korczaka, które Autorka wybrała na motto tej książki:

„Nie wolno nam zostawiać świata takiego, jakim jest”.

                                                                                                          Dorota Koman

Książka zauważona przez Fundację w VI Konkursie Literackim im. A. Lindgren.